Υπάρχουν δύο είδη μουσικοθεραπείας: η ενεργητική και η δεκτική. Στην ενεργητική μουσικοθεραπεία, ο πελάτης συμμετέχει ενεργά, παίζοντας μουσική ή τραγουδώντας μαζί -ή και όχι- με τον μουσικοθεραπευτή, οδηγώντας έτσι στη μουσική (συν)δημιουργία. Στη δεκτική μουσικοθεραπεία ο πελάτης ακούει -δέχεται- τη μουσική, η οποία είναι προ-ηχογραφημένη ή ζωντανή μουσική και στην οποία ο πελάτης ανταποκρίνεται λεκτικά ή και όχι. Ονομάζεται «δεκτική» και όχι «παθητική», διότι ο πελάτης μπορεί να είναι φαινομενικά αδρανής, αλλά δεν γνωρίζουμε τι μπορεί να δημιουργεί μέσα του η μουσική που ακούει εκείνη τη στιγμή. Πρόκειται λοιπόν για ενεργητική ακρόαση.