Ο Ιάπωνας συγγραφέας και επιστήμονας Masaru Emoto έκανε πειράματα πάνω στη μοριακή δομή του νερού. Ο Emoto χρησιμοποίησε καθαρό παγωμένο νερό και το παρατήρησε στο μικροσκόπιο ενώ παράλληλα έπαιζε από πίσω μουσική. Ο Emoto παρατήρησε ότι σε κάθε μουσικό κομμάτι οι κρυσταλλώσεις του νερού άλλαζαν με αποτέλεσμα να δημιουργούνται κάθε φορά διαφορετικά σχήματα. Αργότερα προχώρησε το πείραμα του χρησιμοποιωντας την φωνη του αλλά και γράφοντας διαφορετικές λέξεις έξω από κάθε δοχείο νερού και το παρατηρούσε την επόμενη μέρα.

Με αυτά τα πειράματα, ο Emoto κατέληξε ότι το νερό είναι το «ενεργειακό αποτύπωμα της πραγματικότητας μας» ("blueprint for our reality"). Όσον αφορά συγκεκριμένα τη μουσική, ο Emoto κατέληξε ότι οι δονήσεις της αλλάζουν τη φυσική δομή του νερού. Εάν σκεφθούμε λοιπόν ότι το ανθρώπινο σώμα αποτελείται από 70% νερό, τότε η επιρροή του ανθρωπίνου σώματος και της σωματικής/ψυχικής υγείας γενικότερα από τους ήχους και τη μουσική είναι αναπόφευκτη.

Έρευνες έχουν δείξει ότι η μουσική ακρόαση μπορεί να ανεβάσει τη διάθεση και να διώξει συμπτώματα κατάθλιψής. Επίσης, μπορεί να βελτιώσει τη ροή του αίματος με τρόπο παρόμοιο αυτών των στατινών, να μειώσει τα επίπεδα των ορμονών σχετικές με το άγχος (π.χ. κορτιζόλη) και να μειώσει τον πόνο. Η ακρόαση της μουσικής πριν από μία εγχείρηση μπορεί να βελτιώσει τα μετεγχειρητικά αποτελέσματα.

Η μουσική μπορεί να έχει και αρνητικές επιπτώσεις. Σύμφωνα με μία έρευνα στην Φινλανδία [1], η «λάθος» μουσική μπορεί να επιφέρει αρνητικά συναισθήματα, όπως οργή, επιθετικότητα ή λύπη, καθώς ο ρυθμός και άλλα χαρακτηριστικά της μουσικής μπορούν να ρυθμίσουν τους χτύπους της καρδιάς και να επηρεάσουν την λειτουργία του εγκέφαλου.

Πολλές φορές, η μουσική που χρησιμοποιείται στη μουσικοθεραπεία είναι προ-ηχογραφημένη, κλασσική μουσική. Η εγγενής δύναμη των αριστουργημάτων της κλασσικής μουσικής, καθώς και η σύνθετη δομή της, διεγείρει το ασυνείδητο και επιτρέπει στα συναισθήματα να έρθουν στην επιφάνεια. Η επιλογή της κατάλληλης μουσικής αξιολογείται βάσει ρυθμού, έντασης, ηχοχρώματος (μουσικών οργάνων/φωνής), αρμονίας, με σκοπό να συνεισφέρει όσο το δυνατόν περισσότερο στη θεραπευτική διαδικασία της συγκεκριμένης συνεδρίας μουσικοθεραπείας.

 

Ενδεικτική βιβλιογραφία
[1] Carlson, E., Saarikallio, S., Toiviainen, P., Bogert, B., Kliuchko, M., & Brattico, E. (2015). Maladaptive and adaptive emotion regulation through music: a behavioral and neuroimaging study of males and females. Frontiers in Human Neuroscience.

[2] Bonny, H. L., & Savary, L. M. (1990). Music and Your Mind: Listening with a New Consciousness. New York: Station Hill Press.
[3] Innes, K. E., Selfe, T., Khalsa, D., & Kandati, S. (2016). Effects of Meditation versus Music Listening on Perceived Stress, Mood, Sleep, and Quality of Life in Adults with Early Memory Loss: A Pilot Randomized Controlled Trial. Journal of Alzheimer's Desease, 1277-1298.
[4] Emoto, M. (2006). Το μυστικό μήνυμα του νερού. Αθήνα: Έσοπτρον.