Η μουσικοθεραπεία είναι μια σχετικά καινούργια στην Ελλάδα μορφή ψυχοθεραπείας, καθώς στο εξωτερικό (Η.Π.Α., Μ. Βρετανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες) εφαρμόζεται επιτυχώς και με ανοδικές τάσεις τα τελευταία 60 περίπου χρόνια.

Μιας και στην μουσικοθεραπεία η επικοινωνία και έκφραση είναι μη-λεκτικές, διαφέρει από τις παραδοσιακές μεθόδους ψυχοθεραπείας, τόσο στον τρόπο προσέγγισης, όσο και στους θεραπευτικούς στόχους. Εδώ το λεκτικό κομμάτι είναι ελάχιστο και το κύριο μέσον επικοινωνίας και αλληλεπίδρασης είναι η μουσική. Οι στόχοι δε (που διαφέρουν από άτομο σε άτομο) επικεντρώνονται, περισσότερο από τις παραδοσιακές μεθόδους, στην συναισθηματική ενεργοποίηση του πελάτη, καθώς και στην δημιουργική του έκφραση.

Με απλά λόγια, η μουσικοθεραπεία βάζει το άτομο στο «εδώ και τώρα», ενώ το φέρνει σε επαφή με τα (πολλές φορές κρυμμένα) συναισθήματά του. Το άτομο βιώνει και «νιώθει» την παρούσα στιγμή και αλληλεπιδρά με τον μουσικοθεραπευτή ή τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας δια μέσου της μουσικής. Με αυτόν τον τρόπο γίνεται αποκατάσταση και ανάπτυξη των λειτουργιών του, πετυχαίνοντας έτσι σχεδόν άμεσα, αλλά και με πολύ ευχάριστο τρόπο, μία καλύτερη ποιότητα ζωής (το οποίο ανάλογα την περίπτωση μπορεί να σημαίνει απελευθέρωση έντασης ή πίεσης, ευεξία, ενδυνάμωση εγκεφαλικών λειτουργιών, κ.α.) δια μέσου της πρόληψης, αποκατάστασης ή θεραπείας.